ΒΙΒΛΙΟ - ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ - ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Φίλες, φίλοι,

Σας καλωσορίζουμε στο blog της ομάδας ΒΙΒΛΙΟ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ-ΚΡΙΤΙΚΕΣ! Για πόσο μπορούμε να περιπλανηθούμε στον κόσμο του στοχασμού και της συνείδησης; Μέχρι πού αποδεχόμαστε το ελεύθερο πέταγμα της σκέψης; Κι όταν γυρίσουμε στο παρόν, στη λογική, στο «πρέπει», δεν θα πούμε ότι ήταν όνειρο, παράκρουση ή μέθη; Αυτό το ταξίδι της σκέψης στη μέθη και στο όνειρο ευελπιστεί να χαρίσει αυτή η ομάδα στον κάθε αναγνώστη. Να του δώσει φτερά για να ξεκινήσει το μαγικό σεργιάνι του σε έναν κόσμο απόλυτα αληθινό αλλά και τόσο ανεξερεύνητο, στον χώρο του βιβλίου που τόσο αγαπάμε. Και μαζί, να το στηρίξουμε με αγάπη, ήθος, ευγενικές προθέσεις, σκέψεις και πράξεις!

Γιούλη Τσακάλου

Τρίτη, 4 Οκτωβρίου 2016

Αποκλειστική συνέντευξη της συγγραφέως Μάρως Βαμβουνάκη στη Γιούλη Τσακάλου, ΒΙΒΛΙΟ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ-ΚΡΙΤΙΚΕΣ !!


"Εγώ είμαι μόνο μια πεζογράφος. Τι άλλο; Το λογοτέχνης, αν είσαι, μπορούν να το πουν οι άλλοι και ο χρόνος. Ποτέ εσύ ο ίδιος."
"Μάρω Βαμβουνάκη"

 
1. Κυρία Βαμβουνάκη συνήθως οι Συγγραφείς ξεκινούν να γράφουν έχοντας κάποια εμπειρία που ήθελαν να μοιραστούν και που τους ακολουθεί. Εσείς είχατε κάποιο θέμα που τριγύριζε στο μυαλό σας και δεν θα ησυχάζατε εάν δεν είχατε διέξοδο την πένα και έτσι γράψατε το πρώτο σας βιβλίο;

Αυτό ακριβώς που περιγράφετε , μου συμβαίνει κάθε φορά, σε κάθε βιβλίο. Κάτι με τρώει που θέλει να βγει, να γίνει σαφές το ασαφές που καίει μέσα μου.
Έστω και με μορφή μυθοπλασίας, έστω και ως εντελώς φανταστική αφήγηση, το πυρηνικό συναίσθημα είναι αυτοβιογραφικό. Είναι δικό μου όσο και αν το παραμορφώνω στην εξιστόρηση.

2. Άκουσα πως είστε άνθρωπος πολύ χαμηλών τόνων. Δεν κάνετε ότι περνά από το χέρι σας για να προβληθείτε.
Μερικοί συγγραφείς μπορεί να κυνηγούν την δημοσιότητα με κάθε τρόπο..Εσείς πως αντιμετωπίζετε το θέμα "προβολή" και πόσο θέλετε να είστε μέρος του "σταρ σύστεμ" των Συγγραφέων;

       Δεν μου πάει η "προβολή", δεν την πιστεύω, με κάνει να ντρέπομαι.
     Το να βγω και να λέω εγώ η ίδια, "Διαβάστε με". Αξίζω, έχω ενδιαφέρον" με αρρωσταίνει, αισθάνομαι γελοία. Νιώθω βέβαια άσχημα απέναντι στον εκδότη μου γιατί δεν βοηθάει στη δουλειά του η στάση μου, όμως, ειλικρινά, με ξεπερνά. Πιστεύω, πως αν κάτι αξίζει δεν χάνεται, αν δεν αξίζει ας μη ρεζιλευτώ και από πάνω...

3. Τα βιβλία στην εποχή μας  είναι πάρα πολλά. Συγγραφείς κάθε χρόνο παρουσιάζουν και από ένα βιβλίο,  άλλοι πάλι αργούν περισσότερο.Πιστεύετε πως το καλό βιβλίο θέλει τον χρόνο "ωρίμανσης" στο μυαλό του Συγγραφέα η μπορεί να γραφεί  σε λίγο χρονικό διάστημα αλλά και  να γίνει "μπεστ σέλερ" επειδή απλώς είχε καλή τοποθέτηση στα βιβλιοπωλεία, καλό μάρκετιγκ από τον εκδότη και κυρίως "όνομα" Συγγραφέα;

Θέλω να διαβάζονται, δεν θα είχα λόγο να τα εκδίδω αλλιώς. Ας έχει ο καθένας τη γνώμη του, είναι προσωπική σχέση εκείνη του βιβλίου και του αναγνώστη, τη σέβομαι. Γενικά δεν εξαρτώμαι υπερβολικά από τη γνώμη των άλλων γι΄αυτό και την σέβομαι.

4. Τα βιβλία σας που θα θέλατε να τα κατατάξουν οι αναγνώστες.Στα ευπώλητα με ότι αυτό συνεπάγεται η στα βιβλία που κάποιοι τα ονομάζουν ..ποιοτικά? Και τι γνώμη έχετε για αυτό το θέμα ;

Ας τα κατατάξουν όπου νομίζουν. Δεν με νοιάζουν οι κατηγορίες και οι χαρακτηρισμοί, δεν είμαι φιλόλογος. Εμένα με τρώει η ίδια η ιστορία που πλάθεται, να είναι αυθεντική, να έχει τη μαγεία της.

5. Ποιά είναι η γνώμη σας για την σημερινή Λογοτεχνία. Υπάρχει αυτό που ακούγεται Ρόζ Λογοτεχνία, Λογοτεχνία της παραλίας κλπ. Η πιστεύετε πως καθε έργο έχει το κοινό του και δεν είναι καθόλου μεμπτό αυτό; 

Όλα υπάρχουν και υπήρχαν πάντα. Και εδώ και σε όλη τη γη. Πάντα υπήρχε η “ρομαντική” κατηγορία, το “λαϊκό” μυθιστόρημα. Σήμερα ανάμεσα σε όλων των ειδών τα βιβλία , παλιότερα στα “οικογενειακά περιοδικά” σε συνέχειες. Οι γυναίκες περίμεναν με αγωνία τη συνέχεια στο επόμενο τεύχος. Ας διαλέγει ο καθένας εκείνο που του αρέσει.

6. Κυρία Βαμβουνάκη  πως "συλλαμβάνετε " τις ιστορίες των βιβλίων σας; Οι Συγγραφείς  μπορούν να γράψουν  σε οποιεσδήποτε  συνθήκες; ή θέλουν πλήρη απομόνωση. Εσείς  πως νοιώθετε πιο δημιουργική; 

Η ιστορία με συλλαμβάνει και μάλιστα βίαια καμιά φορά! Με αρπάζει από το μανίκι κι αν δεν υπακούσω με αρπάζει από το λαιμό. Δεν εξηγείται ακριβώς. Κάτι δικό σου μέσα ανάβει κι αν δεν του βρεις τρόπο να βγει ο καπνός θα σου θυμώσει άσχημα. Θέλει να γίνει τραγούδι, μαγειρική, κηπουρική, ζωγραφιά ή ιστορία. Είναι από τις καταστάσεις τις λίγες της ζωής που άλλος αποφασίζει για σένα.


7. Από τα εκατοντάδες βιβλία που έχετε διαβάσει , κάποιο σας  έκανε να "ζηλέψετε" τον Συγγραφέα; 

Ο Ντοστογιέφσκι, πάντα ο Ντοστογιέφσκι! Μεσολαβεί λες ανάμεσα σε ένα Νου άπειρο και στον κόσμο των αμαρτωλών και καταφρονημένων, εμάς δηλαδή.

8. Ποια κατά την άποψή σας η διαφορά  στις λέξεις Λογοτέχνης – Συγγραφέας; Και εάν υπάρχει  εσείς πως θέλετε να σας ονομάζουν;


Εγώ είμαι μόνο μια πεζογράφος. Τι άλλο; Το λογοτέχνης, αν είσαι, μπορούν να το πουν οι άλλοι και ο χρόνος. Ποτέ εσύ ο ίδιος.


9. Αναρωτιέμαι αν στη συγγραφική σας καριέρα σας έχουν στεναχωρήσει πράγματα η και άνθρωποι  που θα προτιμούσατε να τα είχατε αποφύγει;


Όχι, τίποτα προσβλητικό δεν θυμάμαι. Ίσα-ίσα, θα έλεγα πως γενικώς μου έχουν φερθεί στη ζωή μου και στη δουλειά μου με ευγένεια, με συμπάθεια. Πολύ καλοπροαίρετα κατά κανόνα και εξ αρχής. Νιώθω ευγνωμοσύνη προς τους ανθρώπους που με πλησίασαν σαν Μάρω ή σαν βιβλίο.


10. Ο Συγγραφέας πιστεύετε πως μπορεί να επηρεάζεται από τον ίδιο τον χαρακτήρα του και να μεταβιβάζει στοιχεία του στους ήρωες του η μήπως απλά μπορεί να γράψει για τις ζωές των άλλων στα βιβλία του χωρίς να τον επηρεάζει απολύτως τίποτα


Ό,τι και να φτιάξουμε, από το πηγάδι του εαυτού μας αρδεύουμε. Και είναι γνωστό, πως τα πηγάδια που αρδεύονται, όχι μονάχα δεν ξεραίνονται αλλά βγάζουν και περισσότερο νερό. Η γνώση για τον άνθρωπο-μεγάλο αίτημα προκειμένου να γράφεις μυθιστόρημα-στην ουσία είναι αυτογνωσία. Με την αυτογνωσία σου για υλικό πλάθεις και πλάθεις άλλους κι άλλα.


11. Η όλη πορεία σας στην Συγγραφή είναι ανοδική.Πιστεύετε πως το δίπλωμα της Ψυχολογίας η κάποιο σχετικό άλλο δίπλωμα ήταν ένα σημαντικό εφόδιο για αυτήν την πορεία;


Α, ναι! Αναμφίβολα! Πώς αλλιώς; Πάντα με ερέθιζε το έσω αίνιγμα και οι αντιφάσεις που παλεύουν εκεί, αλλά το να σπουδάσω πάνω στο υποσυνείδητο ήταν μακρύ ταξίδι μέσα στη νύχτα μας. Και ως γνωστό, η σκοτεινή όψη της προσωπικής σελήνης κρύβει για κάθε τέχνη το πιο ελκυστικό μυστήριο.


12. Υπάρχει για εσάς εποχή χρυσής Λογοτεχνίας;


Η εποχή του δικού μας μεσοπολέμου ήταν τόσο γόνιμη! Και μετά! Μέσα από ερείπια και στάχτες ο ευαίσθητος νους κατανοεί πράγματα που ποτέ σε “καλές εποχές” ούτε που θα τα κοίταζε. Η βαριά, η οδυνηρή εμπειρία είναι μέγας δάσκαλος. Οι πολλές ευκολίες μας ναρκώνουν, σε όλα.


13. Έχετε αναγνώστες που σας αγαπούν. Αγοράζουν τα βιβλία σας. Μπαίνουν και κυκλοφορούν μέσα στις σελίδες τους. Οφείλω να ομολογήσω και γώ διαβάζοντάς τα νομίζω ότι κάνω ψυχανάλυση ....  Τι σημαίνει αυτό για εσάς;


Σημαίνει ότι πετυχαίνω λίγο αυτό που προσπαθώ. Ταξίδι όπισθεν, ταξίδι σε απόκρυφο εαυτό με μια ειλικρίνεια μοιρασμένη, εκείνου που ολομόναχος γράφει, και εκείνου που ολομόναχος διαβάζει και συγκρίνεται, θυμάται. Μ΄εκείνη την ανακούφιση του “δεν είμαι μόνος λοιπόν...”


14.Όταν το βιβλίο που έχετε δημιουργήσει ξοδεύοντας την ψυχή και το μυαλό σας φτάνει στο τέλος και στην τελευταία του σελίδα που "γράφει" τέλος, εσείς πως αισθάνεστε;


Νομίζω πως νιώθω μια ανακούφιση. Πως ακουμπώ εντέλει το χέρι μου σ’ ένα τέρμα γιατί στο τέλος, και παρά τον ενθουσιασμό της γραφής, έχεις αρχίσει να κουράζεσαι.


15.Υπάρχουν κάποιες λέξεις στην ζωή σας που σας συνοδεύουν;


Α, δεν σας λέω! Τέτοιες λέξεις είναι μυστικά, γιατί είναι κυρίως ονόματα.


16.  Κοιτάζοντας ένα νέο συγγραφέα στα μάτια τι θα τον συμβουλεύατε ;


Να διαβάζει, να διαβάζει, να διαβάζει! Μονάχα διαβάζοντας μαθαίνεις να ασκήσεις το ταλέντο σου -αν έχεις- στο γράψιμο. Οι κλασικοί μεγάλοι συγγραφείς είναι η μόνη και η μοναδική σχολή γραφής. Σε ποτίζουν ακόμα και ασυνείδητα με έμπνευση και εργαλεία να μιλήσεις.


17.  Σε ένα Συγγραφέα συνηθίζεται να ρωτούν στο τέλος μιας κουβέντας , τι ετοιμάζει τώρα. Δεν θα ξεφύγω από το πλαίσιο και σας ρωτώ ευθέως τι ετοιμάζετε και σε ποιο στάδιο είναι;


Ετοίμασα μόλις, και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις “Ψυχογιός” τον Νοέμβριο, ένα βιβλίο με τίτλο “Η μπαλάντα της ζήλιας’'. Γι αυτό το σκληρότερο και μοχθηρότερο μαρτύριο των σχέσεων . Μια μακριά συζήτηση ανάμεσα σε μεσήλικα ψυχοθεραπευτή και μια νέα γυναίκα που αναζητά τις αιτίες και την ειρήνη της.




Κυρία Βαμβουνάκη σας ευχαριστώ πολύ! Σας εύχομαι να έχετε πολλές πολλές εμπνεύσεις για να σας απολαμβάνουμε εμείς οι αναγνώστες.

 Περισσότερα για τη συγγραφέα μας εδώ :



ΓΙΟΥΛΗ ΤΣΑΚΑΛΟΥ
ΒΙΒΛΙΟ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ-ΚΡΙΤΙΚΕΣ



2 σχόλια:

  1. Συγχαρητήρια κ. Τσάκαλου για τις καίριες ερωτήσεις που έγιναν αιτία να εκμαιεύσετε τις με τόση σεμνότητα και ειλικρίνεια απαντήσεις από την Μάρω Βαμβουνάκη. Μόνο μια συγγραφέας φτασμένη και με γνώση της πλήρους αποδοχής της από τους χιλιάδες αναγνώστες της δίνει τέτοιες απαντήσεις !! Την συγχαίρω από καρδιάς, με την ευκαιρία, για το σύνολο του έργου της!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μαρία Μαστοράκη6 Οκτωβρίου 2016 - 12:09 μ.μ.

    Γιούλη μου ένα τεράστιο μπράβο υπέροχη συνέντευξη απο μια υπέροχη συγγραφέα που εκτιμώ παρακολουθώ τη πορεία της ...τα βιβλία της είναι αγαπημένα τα έχω όλα στη βιβλιοθήκη μου μου κράτησαν συντροφιά άπειρες ώρες σ ενα εσωτερικό ταξίδι αναζήτησης ...άπειρα τα διδάγματα αυτό που μ εκανε να την αγαπήσω ηταν η επαφή μου με το ...ο παλιάτσος και η άνιμα ...και το δικό μου ταξίδι στη λογοτεχνία ψυχής ...να είναι πάντα καλά και να μας κρατάει συντροφιά ...Γιούλη υπέροχη πρωτοβουλία με μια όμορφη ψυχή γενικότερα ...την εκτίμηση μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή