ΒΙΒΛΙΟ - ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ - ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Φίλες, φίλοι,

Σας καλωσορίζουμε στο blog της ομάδας ΒΙΒΛΙΟ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ-ΚΡΙΤΙΚΕΣ! Για πόσο μπορούμε να περιπλανηθούμε στον κόσμο του στοχασμού και της συνείδησης; Μέχρι πού αποδεχόμαστε το ελεύθερο πέταγμα της σκέψης; Κι όταν γυρίσουμε στο παρόν, στη λογική, στο «πρέπει», δεν θα πούμε ότι ήταν όνειρο, παράκρουση ή μέθη; Αυτό το ταξίδι της σκέψης στη μέθη και στο όνειρο ευελπιστεί να χαρίσει αυτή η ομάδα στον κάθε αναγνώστη. Να του δώσει φτερά για να ξεκινήσει το μαγικό σεργιάνι του σε έναν κόσμο απόλυτα αληθινό αλλά και τόσο ανεξερεύνητο, στον χώρο του βιβλίου που τόσο αγαπάμε. Και μαζί, να το στηρίξουμε με αγάπη, ήθος, ευγενικές προθέσεις, σκέψεις και πράξεις!

Γιούλη Τσακάλου

Πέμπτη, 30 Ιουνίου 2016

Tα βιβλία είναι έρωτας.. Είναι άγγιγμα, μυρωδιά, αγάπη… Από το e-love στο e-book… Kώστας Κρομμύδας



Ήταν πάντοτε από τα πιο αγαπημένα μου δώρα.. Το στολισμένο με σχέδια χαρτί, τυλιγμένο γύρω από το ορθογώνιο σχήμα του, πρόδιδε ακόμα πριν ανοιχτεί από τα ανυπόμονα  χέρια μου το δώρο που έκρυβε.. Βιβλίο.. 




Κι ακόμα κι αν δεν ήταν δώρο από κάποιον άλλον αλλά δικό μου απόκτημα μετά από ώρες περιπλάνησης στα ράφια ενός βιβλιοπωλείου, πάντα ζητούσα να μου το τυλίξουν, και μετά να το χάριζα στον εαυτό μου, σαν να μην το είχα δει ποτέ..
Η διαδικασία πάντα ίδια.. Το έπιανα στο χέρια μου, και σχεδόν τελετουργικά άνοιγα το περιτύλιγμα για να αποκαλύψω με προσοχή και μια μια τις λέξεις του τίτλου του.  Χάιδευα το εξώφυλλό του θέλοντας να ρουφήξω όσες περισσότερες πληροφορίες μπορούσα από την πρώτη εικόνα που αντίκριζαν τα μάτια μου, και μετά φυλλομετρούσα τις σελίδες του ακριβώς μπροστά στη μύτη μου για να ξεκινήσω ήδη να χαθώ σε  αυτή τη γνώριμη και τόσο μαγική μυρωδιά του τυπωμένου χαρτιού..





Ανυπομονούσα να διαβάσω την ιστορία που είχε να μου δώσει, τους ήρωες που με περίμεναν να τους γνωρίσω, να τους κάνω κομμάτι της ημέρας  και της σκέψης μου. Να γελάσω, να ονειρευτώ, να αστειευτώ, να απορήσω, να θυμώσω, να πονέσω, να ταυτιστώ μαζί τους..
Να γίνουν η παρέα μου δίπλα στο παράθυρο του σαλονιού μαζί με μια κούπα ζεστό καφέ, η προέκταση της κουβέρτας μου το βράδυ που ξέκλεβα λίγη ώρα όσο νυσταγμένος κι αν ήμουν, το νέο απόκτημα του πακέτου κουβαλούσα κάθε μέρα μαζί μου με χαρτιά, ημερολόγιο, κινητά και σνακ, μήπως και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά κατάφερνα να χαθώ έστω και πέντε λεπτά στον κόσμο που είχε αρχίσει να με ταξιδεύει…
Συνειδητοποιώ πως τόση ώρα γράφω στον παρατατικό, και θυμάμαι το λόγο που ξεκίνησα αυτό το άρθρο. Ανοιγμένα στον υπολογιστή μου, δυο παράθυρα με sites που περιέχουν βιβλία σε ηλεκτρονική μορφή. Περιπλανήθηκα λίγο, όχι για πρώτη φορά, πριν ξεκινήσω να γράφω, καθώς ήθελα να αποτυπώσω όσο καλύτερα μπορώ τα συναισθήματα που μου δημιουργεί το download και το read now.
Τίτλος με γράμματα bold και ξεκινάω.
Συγκεντρώνομαι προσπαθώντας να αψηφήσω τα mail που παρεμβαίνουν στο διάβασμά μου, αναρωτιέμαι μήπως είναι κάτι επείγον, κλείνω το παράθυρο του βιβλίου, διαβάζω το mail απαντάω, επιστρέφω. Προσπαθώ να συγκεντρώσω τη μοιρασμένη μου προσοχή ξανά, και κατεβαίνω μια μια τις σελίδες με το ποντίκι να μπερδεύει στην κίνησή του τα δάχτυλά μου.
Φτάνω στην πέμπτη σελίδα και συνειδητοποιώ πως ήδη μου λείπουν τρεις αισθήσεις. Η όσφρηση για τη μυρωδιά του χαρτιού, η ακοή της σελίδας που γυρίζει και η αφή που αφήνει στα χέρια σου το κράτημα της επόμενης που βιάζεσαι να γυρίσεις.




Με τρεις αισθήσεις μείον, αναρωτιέμαι πως και τι σύγκριση να κάνω, ανάμεσα σε ένα βιβλίο τυπωμένο και ένα ebook. Είναι σαν να προσπαθώ να συγκρίνω μια ανθρώπινη επαφή από κοντά, με ένα μήνυμα. Μια αληθινή αγκαλιά και ένα με τεταμένα τα ανοιχτά χέρια σε στάση αγκαλιάς emoticon.
Υπερβολικό; ίσως ναι και ίσως όχι. Για κάποιους τα βιβλία είναι λέξεις γραμμένες σε προτάσεις και ιστορίες, κι αν ξετυλίγονται σε χάρτινες σελίδες ή σε αυτές του pdf ή του word δεν τους κάνει μεγάλη διαφορά..
Για κάποιους άλλους όμως, τα βιβλία είναι έρωτας.. Είναι άγγιγμα, μυρωδιά, αγάπη.. Είναι ταξίδι σε έναν κόσμο που δε μπορεί να χωρέσει σε κανένα παράθυρο παρά μόνο σε εκείνο που λέγαμε πριν, δίπλα στην πολυθρόνα που κάθεσαι όταν τα διαβάζεις..
Το έχω ξαναπεί, οι εποχές αλλάζουν και επιβάλλεται να τις ακολουθούμε, να τις παρακολουθούμε και να τις κατέχουμε και να μη μείνουμε πίσω.
Αλλά κάποιες αξίες, είναι τόσο μοναδικές, τόσο ερωτεύσιμες και τόσο ζωντανές που ο χρόνος πρέπει να τις σεβαστεί και να τις αφήσει αναλλοίωτες να ξεδιπλώνουν τη μαγεία τους σελίδα-σελίδα, με το μελάνι να ακουμπάει στα δάχτυλά σου για να αφήνει ανεξίτηλη την ιστορία που σου αφηγείται σε όλες τις αισθήσεις σου…



Κώστας Κρομμύδας
Ηθοποιός και συγγραφέας.
www.kostaskrommydas.gr


Καίτη Οικονόμου - Δεν θα την ξεχάσουμε ποτέ !!

Τα χρόνια έγιναν δύο ..κι ακόμα δεν το πιστεύω και δεν το αντέχω !!!
Αραγε εκεί ψηλά θα τους μαγεύει με μάγισσες κι Αγγέλους όπως και μας ?? 




Ο Θεός ν αναπαύσει την ψυχούλα της .. ίσως για κείνη ναναι εκεί που βρίσκεται καλύτερα !! τους ζηλεύω γιατί μου έκλεψαν την συντροφιά της ..
Το αγαπημένο της ρητό ήταν «θέλω σημαίνει μπορώ». Η θέληση όμως της 59χρονης μεταφράστριας και συγγραφέως Καίτης Οικονόμου να κρατηθεί στη ζωή δεν ήταν αρκετή ώστε να κερδίσει τη μάχη που έδινε τα τελευταία χρόνια με τον καρκίνο. Γεννημένη στην Αθήνα όπου ζούσε και εργαζόταν, κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ψυχογιός τα μυθιστορήματά «Λευκή ορχιδέα», «Το φθινόπωρο της μάγισσας», «Ερωτας πόλεμος» και «Η καρδιά θυμάται», ενώ από την Ωκεανίδα τα βιβλία «Δράκος στο χιόνι», «Μου το είπε ένας άγγελος», «Το σκουλαρίκι της τύχης», «Ο κήπος με τις μουριές». Το τελευταίο μάλιστα μυθιστόρημά της, «Η καρδιά θυμάται» (2012), τιμήθηκε πρόσφατα με το Βραβείο Κοινού Public στην κατηγορία των Μεγάλων Συγκινήσεων. Η Καίτη Οικονόμου συνεργάστηκε με πολλούς εκδοτικούς οίκους (Mεταίχμιο, Ψυχογιός, Διόπτρα, Μίνωας κ.ά.) ως μεταφράστρια - ήταν για χρόνια η βασική της επαγγελματική ιδιότητα. Στα δεκάδες έργα τα οποία μετέφρασε («Specials», «Η αγάπη είναι γένους θηλυκού», «Το σπίτι των ανέμων» κ.ά.) συγκαταλέγονται και εκείνα της αγαπημένης σειράς βιβλίων του Χάρι Πότερ.
.
Γεια σου Καίτη μου !!
φίλη μου αγαπημένη !!! καλή αντάμωση κάποια στιγμή θα τα ξαναπούμε !!!


Γιούλη Τσακάλου

Τετάρτη, 29 Ιουνίου 2016

Κριτική άποψη για το βιβλίο "Το μυστικό ήταν η ζάχαρη , Τέσυ Μπάιλα, Εκδόσεις Ψυχογιός



Ένα πολύ δυνατό βιβλίο από την αρχή μέχρι το τέλος, που κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη και σε κάνει να μην θέλεις να το αφήσεις! 




Εικόνες, μυρωδιές της κρητικής επαρχίας πλημμυρίζουν τα μάτια μας και τις αισθήσεις μας και είναι κυριολεκτικά σαν να ζούμε την εποχή εκείνη στην Κρήτη! Πολύ ζωντανές οι περιγραφές, μυρίζεις δηλαδή το άρωμα του βασιλικού όση ώρα διαβάζεις και τρομάζεις όταν οι εγκληματίες γερμανοί σκοτώνουν τους χωρικούς μέσα στην εκκλησία. Λυπάσαι πραγματικά τη βασανισμένη Μαρίτσα και όλους τους αιχμάλωτους στο στρατόπεδο συγκέντρωσης. Από τα πιο δυνατά σημεία του βιβλίου η περιγραφή της περιόδου της Κατοχής στην Κρήτη και στο Άουσβιτς. ένα καλογραμμένο βιβλίο που σε ταξιδεύει και σε συνεπαίρνει ζώντας παράλληλα τόσες ζωές μέσα από τις ζωές των ηρώων. Τόσο έντονο και τόσο τρυφερό σαν το μυστικό του, τη ζάχαρη! Παραστατικές αφηγήσεις, ολόκληρη η Κρητική Ιστορία, ο προσωπικός γολγοθάς των ανθρώπων και μια Κατίνα "ζαχαρωτή" απέναντι σε έναν τόσο ιδιότυπο Θέμελη, θύμα και θύτης ταυτόχρονα. Μνήμες μιας άλλης εποχής, αναβιώνουν από μια σύγχρονη πένα που σίγουρα θα συζητηθεί. Ενα εξαίσιο δείγμα γραφής, μια πολύ προσωπική ιστορία πολύ πετυχημένα δοσμένη , πλαισιωμένη με πολύ ιδιαίτερο τρόπο με ολα αυτά τα γνωστά σε όλους μας ιστορικά γεγονότα, που όμως μου φάνηκε σαν να τα διάβαζα για πρώτη φορά! Εύχομαι να το διαβάσει πολύς κόσμος.



Σε κάθε βιβλιο της η Τέσυ Μπάιλα εκφράζει την αγάπη της για την συγγραφή , για την κάθε της ιστορία και για τους ήρωες που την περιβάλλουν. Μεταδίδει πάντα νοήματα που κεντρίζουν το ενδιαφέρον του κάθε αναγνώστη. Την ευχαριστώ γιατί κάθε φορά κάνω ενα καινούριο υπέροχο ταξίδι !!!!

Γιούλη Τσακάλου
ΒΙΒΛΙΟ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ-ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Κριτική άποψη για το βιβλίο "ΒΑΛΕΝΤΙΝΑ Η ΓΗΤΕΥΤΡΑ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ , Εκδόσεις Ψυχογιός

Είναι μοναδικό να μπορείς να καθηλώνεις τον αναγνώστη με αυτόν τον ιδιαίτερο τρόπο. 




Διαβάζοντας αυτό το βιβλίο βρέθηκα να ταξιδεύω σε δυο κόσμους του χτες και του σήμερα !! σαν να ταξίδευα με χρονομηχανή, μαζεύοντας απαντήσεις!! έχει τη δύναμη και την επιβλητικότητα που απαιτείται για να ΚΑΘΗΛΩΣΕΙ τον αναγνώστη από την πρώτη κιόλας σειρά. Ένας νέος κόσμος, τον οποίο δημιούργησε η συγγραφέας για εμάς! Mας επέτρεψε την είσοδο, και όλα ήταν μαγικά! Η δύναμη της ψυχής που κρύβει ο καθένας μας μέσα του ενδόμυχα απ΄οτι φαίνεται είναι πραγματικά αστείρευτη.
Τελικά, τα συναισθήματα είναι αυτά που μας καθιστούν ανθρώπινα όντα. Μια σκληρή ιστορία, που κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον μου με πολλά στοιχεία ρεαλισμού, πασπαλισμένη με μια μυθιστορηματική αύρα! Τελικά η αλήθεια είναι ότι οι καλοί άνθρωποι δοκιμάζονται σε αυτήν τη ζωή, τους κακούς δεν τους ενοχλεί τους δίνει χρόνο να μετανιώσουν για τα λάθη τους!



Όταν διαβάζω τα βιβλία της Δήμητρας Ιωάννου νιώθω σαν να "παραμονεύει" τις αντιδράσεις μου! Και είναι πολλές! Πιστέψτε με! Την ευχαριστώ που μας δίνει την δυνατότητα να ξεχαστούμε από την καθημερινότητα μας με κάτι που τόσο αγαπάμε!!

Γιούλη Τσακάλου  
ΒΙΒΛΙΟ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ-ΚΡΙΤΙΚΕΣ




Τρίτη, 28 Ιουνίου 2016

Συνέντευξη με την συγγραφέα κυρία Ιουστίνη Φραγκούλη - Αργύρη

 










 Η Τρικυμία «Οι συγγραφείς είμαστε σαν τα μικρά παιδιά, θέλουμε στοργή και Προδέρμ» 



Το νέο μυθιστόρημα με τίτλο «Η Τρικυμία» (Εκδόσεις Ωκεανό) της Ιουστίνης Φραγκούλη-Αργύρη έχει προκαλέσει ήδη φιλολογικές συζητήσεις για το αρχιτεκτονικό του στήσιμο, την λογοτεχνική του γλώσσα αλλά και για την ίδια την ανθρώπινη ιστορία, που προέκυψε απο βιωματική αφήγηση, όπως ομολογεί η συγγραφέας. Σκαρφαλωμένη στις λίστες των ευπωλήτων από τις πρώτες εβδομάδες της κυκλοφορίας της «Η ΤΡΙΚΥΜΙΑ» είναι ένα αριστούργημα που ακουμπάει στον έρωτα, στην ακύρωσή του απο τα κάθε λογής εμπόδια και πάθη αλλά και στην προειμαρμένη μοίρα των ανθρώπων που τους ακολουθεί ή μάλλον τους κατευθύνει απο τη γέννηση μέχρι το τέλος τους.

Η συγγραφέας με αφορμή την κυκλοφορία του επικού έργου των 618 σελίδων, που έχει γοητεύσει αναγνώστες και κριτικούς, μας μίλησε εφ’ όλης της ύλης:




    - Πώς σας προέκυψε αυτή η ιστορία; 


«Οπως αναφέρω και στον πρόλογο του βιβλίου, την ιστορία μου αφηγήθηκε ένας απο τους πρωταγωνιστές της τυχαία σε κάποιο ταξίδι προς ένα αιγαιοπελαγίτικο νησί. Πραγματικά συγκλονίστηκα και σκέφθηκα ότι αυτό θα ήταν το υλικό για το νέο μου μυθιστόρημα». 


    - Γιατί επιμένετε στην βιωματική αφήγηση ως πρώτη ύλη της συγγραφικής δημιουργίας σας; 


«Διότι απλά είμαι δημοσιογράφος. Αυτή η πρώτη φύση μου δεν μου επιτρέπει να πετάω στα σύννεφα της φαντασίας. Θέλω πάντα να έχω μια απτή ιστορία, να γνωρίζω τους πρωταγωνιστές της , να γνωρίζω το τέλος α πριόρι. Αυτό μου επιτρέπει να την στήσω σωστά αρχιτεκτονικά, να σμιλέψω τους χαρακτήρες και να ολοκληρώσω το έργο μου. Εξάλλου ως αναγνώστρια πάντοτε γοητευόμουν απο μυθιστορήματα που ήταν βασισμένα σε βιωματικές ιστορίες ανθρώπων. Φυσικά, υπάρχει έντονα το στοιχείο της προσθήκης του μυθεύματος, αλλιώς δεν θα λεγόταν μυθιστόρημα».
  
- Γιατί επιλέξατε να χρησιμοποιήσετε τον τίτλο «Η Τρικυμία», που παραπέμπει στο κύκνειο έργο του μεγάλου δραματουργού Ουίλιαμ Σαίξπηρ; 




    «Η ιστορία της πρωταγωνίστριας του έργου, της Πολέτ, ακουμπάει σε τρικυμίες, τόσο πραγματικές όσο και ψυχικές. Η ζωή της περνάει πάνω απο κύματα, σκάει σε ακρογυαλιές, ταλανίζεται σε κλυδωνισμούς πλοίων. Πραγματικά, «Η Τρικυμία» του Σαίξπηρ, την οποία ανεβάζει ως παιδική παράσταση διαρκώς η Πολέτ στα σχολεία της περιπλάνησής της, ταίριαζε στην περίπτωση του βιβλίου, που στάζει αρμύρα και συγχώρεση». 


    - «Η Τρικυμία» σας είναι ένα μυθιστόρημα που σε ξεγελάει στην αρχή ότι είναι αμιγώς ερωτικό. Μετά παίρνει διαρκώς νέες τροπές... Και στηρίζεται στις ανατροπές... 


«Είναι ένα μυθιστόρημα που γράφτηκε σε δυό φάσεις. Ξεκίνησε με το μεγάλο έρωτα στο Νησί, δοσμένο σχεδόν μικροσκοπικά με λεπτομερείς περιγραφές και ανατάσεις...Ακολούθησε η ισοπέδωση της απολυτότητας του έρωτα στην Αθήνα της καθημερινότητας, πάλι ειδωμένη σαν ταινία που εστιάζει στα πρόσωπα των πρωταγωνιστών της. Η δεύτερη περίοδος της γραφής ήταν καταιγιστική. Ημουν στη φάση της διαρκούς ανατροπής των καταστάσεων καθώς ήθελα να δώσω στο έργο το ρυθμό της τρικυμίας. Αυτή ήταν η πρόθεση του συγγραφικού οίστρου που πέρασε απο μεγάλα κύματα, ομολογώ. Ηταν ένα δύσκολο έργο ώσπου να έρθει στην ολοκλήρωσή του, ένα έργο που με βασάνισε κυρίως στο τελικό δέσιμό του και στην λογοτεχνική επεξεργασία του.» 


    - Αλλάξατε εκδοτικούς οίκους τα τελευταία χρόνια, απο τον «Ψυχογιό» πήγατε στον «Αρμό» και τώρα βρίσκεσθε στον «Ωκεανό»... Γιατί αυτή η διαρκής μετακίνηση; 
     
    «Κατ’ αρχήν ο εκδοτικός οίκος «Ψυχογιός» δεν ταίριαζε πλέον στην ιδιοσυγκρασία μου. Είναι των μεγάλων μπεστ-σέλλερς που πονάνε πολύ τους συγγραφείς. Είναι μεγάλη πίεση να γράφεις μπέστ-σέλλερ, δεν μπορείς να ανασάνεις. Ο «Αρμός» υπήρξε μια υπέροχη στάση στη συγγραφική μου ζωή, μια μικρή ανάπαυλα , ένα απάνεμο λιμάνι. Συνεργάσθηκα άψογα με τον εκδότη μου Γιώργο Χατζηϊακώβου, εκεί κατέθεσα τη Διλογία της Λευκάδας, (Ψηλά Τακούνια για Πάντα, Ξυπόλυτες στην Αμμο) , ένα δίπτυχο που αποτελεί την αποτύπωση του είναι μου. Τώρα η «Τρικυμία» ήθελε τον «Ωκεανό» της. Είναι ένας μεσαίου μεγέθους εκδοτικός οίκος, στοχευμένος στην πεζογραφία, ελληνική και ξένη. Η εκδότριά μου Ελένη Κεκροπούλου, μια φωτισμένη γυναίκα της γραφής με έκανε να νιώσω καλοδεχούμενη. Αντιλήφθηκε το έργο μου, ενθουσιάστηκε, με περιέβαλε με αγάπη. Εμείς οι συγγραφείς είμαστε σαν τα μικρά παιδιά, θέλουμε στοργή και προδέρμ!» 

- Και μια πολιτική ερώτηση. Πώς είδατε το Brexit; 


«Πρόκειται για μια έκφραση ξενοφοβίας και ευρωσκεπτικισμού εκ μέρους των Αγγλων με απίστευτες συνέπειες όχι μόνον στην Αγγλία και την Ενωμένη Ευρώπη, αλλά στις ανθρώπινες αξίες όπως τις βιώνουμε σήμερα. Οι Αγγλοι ψήφισαν εναντίον της ελεύθερης διακίνησης των ανθρώπων και των ιδεών στην Ευρωπαϊκή ήπειρο, κάτι που έχει κατακτηθεί με αίμα και θυσίες. Απρόβλεπτες θα είναι οι συνέπειες σε σχέση με τον παροξυσμό εθνικιστικών κινημάτων σε μια Ευρώπη, που θα σπαρταράει απο διχαστικές ιδέες. Η ίδια η Αγγλία κινδυνεύει να υποστεί διάσπαση με την απόσχιση της Σκωτίας και γιατί όχι και του Ιρλανδικού της κομματικού; Για μένα χαλεποί καιροί έρχονται στην Εσπερία...»





Ιουστίνη μου σ' ευχαριστώ καταρχήν για την φιλία σου,  τον χρόνο που αφιέρωσες γι αυτή τη συνέντευξη αλλά και την διάθεσή σου να μοιραστείς με τα μέλη της ομάδας ΒΙΒΛΙΟ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ ΚΡΙΤΙΚΕΣ τις σκέψεις σου! 



Γιούλη Τσακάλου 
ΒΙΒΛΙΟ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ-ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2016

Κριτική άποψη για το βιβλίο "Μέσα απο τις ζωές την άλλων" Κώστια Κοντολέων, Εκδόσεις Ψυχογιός



Ένα πολύ αξιόλογο βιβλίο που ταυτίζεται απόλυτα με την καθημερινότητα μας  με αλήθειες που δεν παραδεχόμαστε δημοσίως !! 





Ναι, η σιωπή είναι πιο εύγλωττη πολλές φορές από την δυνατότερη κραυγή!  Αφηγήσεις, βιώματα, σκέψεις και συναισθήματα για την ελευθερία, την αίσθηση του ανήκειν, την ανθρώπινη ανασφάλεια και τις " πληγές μας, τις μειονεξίες, τα παθήματα και τα πάθη μας". Μια προσέγγιση στον άνθρωπο. Ένα βιβλίο που αναφέρεται στην ιστορία της μεταπολεμικής Ελλάδας που περιγράφει με μοναδικό τρόπο τη ζωή απλών ανθρώπων με τις χαρές,τις λύπες,τους έρωτες  τα μικρά και μεγάλα προβλήματα της καθημερινότητας και του βιοπορισμού. Το ανελέητο κυνηγητό ανθρώπων με διαφορετικές πεποιθήσεις και προτιμήσεις. Για όλους τους παρανοϊκούς των παρανοϊκών καθεστώτων, ένα βιβλίο για να μαθαίνουν οι νεώτεροι και να μην λησμονούν οι μεγαλύτεροι, ένα βιβλίο που σε μεταφέρει στην εποχή και στον τόπο των γεγονότων ολοζώντανα, πλημμυρίζοντας την ψυχή σου, με ανάλογα συναισθήματα. Την αδιαφορία που βιώνουμε γύρω, τον εγωκεντρισμό όλα αυτά αναφέρονται εύστοχα και αναλύονται τέλεια με τον στοχασμό της !! Ένα δοκίμιο για τη φυλακή και τα ανοιχτά παράθυρα της ανθρώπινης ψυχής που θα μας θυμίζει πρόσωπα, καταστάσεις και οικείες ιστορίες. Η ικανότητα της  κυρίας Κοντολέων να αναλύει πράγματα και καταστάσεις δίνοντας απαντήσεις σε προσωπικά μας ερωτήματα, είναι αρκετό για να αγγίξει την ψυχή μας! Η ποιοτική της γραφή υπερασπίζει πώς εάν θέλουμε την ευτυχία πρέπει να ζητάμε την αλήθεια, την αλήθεια που σώζει και για να βρούμε την αλήθεια πρέπει να είμαστε ο εαυτός μας.  Την ευχαριστώ και εύχομαι ναναι καλοτάξιδο το νέος της πόνημα με ούριους ανέμους !!







Η Κώστια Κοντολέων είναι συγγραφέας και μεταφράστρια. Έχει μεταφράσει περισσότερα από εκατό βιβλία, μεταξύ των οποίων έργα των: Τζόις Κάρολ Όουτς, Φίλιπ Πούλμαν, Τόμας Σάβατζ, Ρόαλντ Νταλ, Μάρκους Ζούσακ, Ρόμπερτ Κόρμιερ, Πένελοπ Φιτζέραλντ, Ρ. Κ. Νάραγιαν, Μάγια Αγγέλου, Μέλβιν Μπέρτζες κ.ά. Έχει τιμηθεί με διάφορα βραβεία∙ ανάμεσά τους ξεχωρίζουν το Κρατικό Βραβείο Μετάφρασης 1992, το Βραβείο Ελληνικής Εταιρείας Μεταφραστών Λογοτεχνίας 2003 και η διπλή αναγραφή της στον Τιμητικό Πίνακα της Διεθνούς Οργάνωσης Βιβλίων για τη Νεότητα (ΙΒΒΥ). Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορεί επίσης το μυθιστόρημά της ΦΕΥΓΩ και ΜΕΣΑ ΑΠ’ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ.
Γιούλη Τσακάλου
ΒΙΒΛΙΟ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ-ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Πέμπτη, 23 Ιουνίου 2016

Κριτική άποψη για το βιβλίο "Η ΤΡΙΚΥΜΙΑ" Ιουστίνη Φραγκούλη - Αργύρη , Εκδόσεις Ωκεανός

"Μια μεγάλη καρδιά γεμίζει με ελάχιστα". Αυτή η πρόταση μούρθε στο μυαλό διαβάζοντας αυτό το εξαιρετικό βιβλίο! ! 


Δεν μπόρεσα να το αφήσω από τα χέρια μου, παρά μόνο όταν έφτασα στην τελευταία σελίδα. Δεν έχω λόγια να πω για τα συναισθήματα που αναδύονται μέσα από αυτή την ιστορία. Πίκρα, έρωτας, συμπόνια, κατανόηση, πόνος, χαρά. Απλό και σύνθετο μαζί. 

Κύριο χαρακτηριστικό του οι φιλοσοφικές τάσεις περί ανθρωπίνων σχέσεων, οι οποίες δίνουν στον αναγνώστη απαντήσεις σε δικά του, προσωπικά υπαρξιακά ερωτήματα!!!! απαιτεί την απόλυτη προσοχή μας προκειμένου να παρακολουθήσουμε και να κατανοήσουμε την ιστορία της ηρωίδας της. Ο χρόνος σε ορισμένες των περιπτώσεων μοιάζει να 'χει κολλήσει και η προσοχή μας να μαγνητίζεται από τα συναισθήματα που αυτή προκαλεί μέσα από εκτενή περιγραφή. 

Μέσα στο μυθιστόρημα συναντάμε την Ιουστίνη Φραγκούλη όπως τη γνωρίζουμε μέσα από τα βιβλία της γεμάτη αγάπη για το Θεό, πίστη στην ύπαρξη του απόλυτου αληθινού έρωτα και αληθινή τόσο ώστε να δίνει αξία στο αληθινό νόημα της ζωής μακριά από κλισέ και ενοχές. Έτσι, η αξόδευτη αγάπη ξοδεύεται με το παραπάνω, η καρδιά γεμίζει με ελάχιστα και το πρόσωπο είναι γυμνό από μάσκες στο χορό των μεταμφιεσμένων Θα χαρακτήριζα το βιβλίο ως αφιέρωμα στην αληθινή Ζωή... 

Η συγγραφέας μας έχει χάρισμα εκτός από γνώση. Δεν είναι τυχαίο που κάθε της βιβλίο σε καθηλώνει βρίσκοντας απαντήσεις σε πολλά ερωτήματα σου η βρίσκοντας τον εαυτό σου να πρωταγωνιστεί! 


Την ευχαριστώ θερμά αυτή η ιστορία έκλεψε την αναπνοή μου, ομόρφυνε την σκέψη μου, χάιδεψε την ψυχή μου, γαργάλισε την καρδιά μου με άφησε αγκαλιασμένη με τα πιο τρυφερά συναισθήματα και μου δώρισε ένα πρότυπο ταξίδι που ακόμα ταξιδεύω!




Γιούλη Τσακάλου
ΒΙΒΛΙΟ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ-ΚΡΙΤΙΚΕΣ